Zoeken
  • johanpape61

Unexpected encounters: Larissa, schaapsherder.

Bijgewerkt: 17 nov 2020

Als straatfotograaf ben je vaak onderweg in stedelijk gebied omdat je denkt dat daar mooie types te vinden zijn en er altijd wat gebeurt. Zo nu en dan kom je tot je eigen verbazing tot de ontdekking dat ook in landelijk gebied mooie mensen met een verhaal te vinden zijn. Dat komt dan waarschijnlijk ook omdat je dan niet in de straatfotograaf modus staat.



Zo liep ik van de week in de polder en zag in de verte iemand bezig met het verplaatsen van schapen naar een verse weide. Ik werd er nieuwsgierig van en besloot de wei in te stappen. Daar trof ik de uiterst vriendelijke Larissa druk in de weer met het opzetten van de tijdelijke afrastering. Zij bleek dierverzorging te hebben gestudeerd en was bij wijze van stage bij haar baas (de eigenaar van de kudde) terecht gekomen en blijven hangen. Al enige tijd doet ze dit nu als een betaalde baan en beleeft daar veel plezier aan. Lekker altijd buiten zijn en met die beesten in de weer. Het viel me op dat ik geen ondersteuning zag in de vorm van schaapshonden. Die zaten nu in de bus. Ze hadden goed geholpen met het bijeen drijven van de kudde, maar waren een beetje lastig geworden toen hun werk erop zat, vandaar.


Op mijn vraag (die iedereen aan haar stelt) of ze alle dieren individueel kent, zegt ze: nou het zijn er wel heel erg veel, in totaal heeft de baas er ongeveer 1500. Maar ze weet wel heel goed welk schaap altijd vooraan loopt en welke achteraan. En de donderstenen kan ze er ook feilloos uithalen. En ja, voor haar zijn het allemaal unieke schapen hoor. Het mooie is natuurlijk de jaarlijkse cyclus, met elk jaar als hoogtepunt februari als het lammeren begint. Of juli als de schapen geschoren moeten worden. Ze beheerst deze techniek zelf ook, hoewel ze nog lang niet de snelheid van de oude rotten in het vak haalt.


Larissa heeft weinig last van stress doordat ze altijd buiten is. En als het regent dan? Geen probleem: ik heb een regenpak. Een enkele keer heb ik stress als de kudde los loopt op weg naar een nieuw af te grazen stuk. Als de honden dan niet helemaal doen wat ik wil en het verkeer langs raast, ja dan is het wel even stressen. Maar meestal geniet ik van het buiten zijn en het eigen baas zijn.






47 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven